her'pen

posted on 29 Apr 2007 21:04 by dongz in Show-Room

เหอะๆๆมันเคยเป็นบทหนังแต่ก็ไม่ได้ทำ(เพราะเราท้อแต่ปีนี้จะทำให้ได้)

บทห่วยๆกับคนห่วยๆ

นักเรียนทำความเคารพ เสียงบอกทำความเคารพของหัวหน้าห้องดังขึ้นหลังจากเสียงอ้อดดังให้รู้ว่ากลับบ้านได้แล้วพวก

ขอบคุณครับ ขอบคุณค่ะ

เพื่อนๆต่างเดินออกจากห้องเหลือผมคนเดียวเพราะกำลัง เก็บ สมุดหนังสือที่ไว้ใต้โต๊ะ

ขณะที่ เธอคนนั้นกำลังเดินผมเห็นปากกาที่เธอใช้ประจำ ตกจากระเป๋าเป้เพราะปิดไม่สนิท

อ่ะ ผมเดินตรงไปเก็บปากกา เพื่อจะคืนให้เธอ แต่เมื่อจะเอาไปคืนเธอกลับไม่อยู่แถวนั้นแล้ว

เฮ้อออ ไว้คืนพรุ่งนี้ก็ได้

ขณะที่กำลังเดินกลับบ้าน

โด่งกำปากกาแน่นแล้วเดินออกนอกโรงเรียน

โอ้ยๆๆ มึนหัวหมดแล้วหยุดแกว่งซะที มีเสียงประหลาดดังขึ้นมา

หยุดทันที แล้วหันมองซ้ายขวา ไม่เจออะไร

เสียงใครวะโด่งเกาหัวแล้วเดินต่อ

บอกให้หยุดไงฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรอเสียงประหลาดดังขึ้นอีกครั้ง

โด่งหยุดอีกครั้งแล้วตะโกนออกมา

เห้ย เสียงใครวะ

ไม่ต้องดังก็ได้ชั้นอยู่ใกล้แค่นนี้เองเสียงประหลาดตอบกลับ

ไหนฟะ

อยู่ในมือนายไง

โด่งก้มลงไปมองที่มือพบเพียงปากกาของเธอคนนั้น

นั้นแหละชั้นเอง

เออ...คุณ มะ...ไม่ได้เป็นผีหรอ โด่งพูอย่างกะตุกกะตัก

อืม ชั้นเป็นแค่ปากกาทั่วไป แต่นายสิแปลก

แปลกยังไง

ก็นายได้ยินเสียงชั้นพูดไง

:เหอะๆๆ กุได้ยินได้ไงวะสาด:โด่งคิดขึ้นในใจ

ชั้นรู้นะว่านายคิดอะไรอยู่ ฉะนั้น นายไม่สามารถโกหกชั้นได้ หุหุ

เออแล้วคุณชื่อ...อะไรครับ

มารยาทดีจังเลยนะ แทนที่จะแนะนำตัวเองก่อนถามชื่อคนอื่น

ชั้นชื่อ .......Thedog(นามสมมุติ) แล้วนายชื่ออะไร

ผม โด่งครับ

อืม....ชื่อ บ้านนอกจังนะ

นายชอบเจ้านายของชั้นใช่มั้ยคำถามที่ปากกายิงใส่ผมหลังจารุ้จักกันไม่นาน

เอ่อ.......... ผมอ้ำอึ้งไม่ตอบอะไร

ชั้นถามว่าใช่หรือไม่ปากกาทวนคำถามอีกครั้ง

ชอบ ครับ

แล้วนายคิดว่านายคู่ควรกับเธอหรอ

ครับ

ทำไมถึงคิดว่าคู่ควร

เพราะว่าผมคิดว่าผมดีพอ

จะพิสูจน์ยังหละว่านายดีพอ นายมีความสามารถอะไรมั้ย~

ผมจะทำหนังครับ ~

คิดว่าทำได้หรอ

ต้องได้สิถ้ามีความตั้งใจจริง

>>>>>>>>>>>>>>>>>>

คำถามสุดท้ายแล้วนะ ทำไมนายถึงชอบเจ้านายของชั้น

ผมอึ้งกับคำถามนี้เลย จะตอบว่ายังไงดี

ผมขอเวลาคิดแปบนึง

.
.

เพราะเธอ น่ารักครับ

แค่นี้หล่อนายเลือกคนที่จะมาเป็นแม่ของลูกแค่ ภายนอก?

แล้วเธอก็เป็นคนที่ใจดี มีเสน่ห์บางอย่างของเธอดึงดูดผม ผมชอบเธอตั้งแต่วันแรกที่ได้พบแล้ว วันนั้นเธอเดินคุยกับคนอย่างผมที่แทบจะไม่มีเพื่อนเลยผมดีใจมากๆ เลย หลังจากวันนั้นผมก็แอบมองเธอมาตลอด~

หลังจากพูดจบ ปากกาก็ไม่ตอบกลับมา

นี้คุณ ปากกาครับ ช่วยตอบผมที ~

แต่ก็ไม่มีเสียงตอบ

เห้อ สงสัยกูจะฝันแน่เลยคุยกับปากกาได้

ผมมองดูนาฬิกาตอนนี้ก็ห้าโมงเย็นแล้ว

ผมรีบเดินมุงตรงไปที่บ้าน ขณะที่เดินผมก็นึกถึงคำพูดที่ผมบอกกับปากกาว่าจะทำหนัง

พอถึงบ้านผมเริ่มเขียนบทและติดต่อเพื่อนทันที

เช้าวันรุ่งขึ้น เอ่อนี้ปากกาของ เธอป่าวหอมแดง ผมบอกเธอคนนั้น

อื้ม รู้ได้ไง ว่าเป็นของเรา

ปากกา เป็นคนบอกผมครับ

4 Comments